‏شهید آیت الله مفتح ‏‏شاگرد ‏‏حضرت امام خمینی (ره)  ‏‏و ‏‏منادی وحدت حوزه و دانشگاه‏‏ عمر با برکت خود را برای تبیین و نشر معارف اسلامی متناسب با نیازهای جامعه صرف نمود و سرانجام به دست ‏‏گروه فرقان ‏‏به فیض شهادت نائل گردید. به روح پر فتوح آن مجاهد شهید درود می فرستیم و توجه شما را به خاطره ای از ایشان جلب می نماییم:‏

‏ ‏

Picture 1

‏ ‏

‏یکی دیگر از سخنرانان ‏‏حسینیه ارشاد ‏‏ـ که من به ایشان ارادت داشتم ـ آقای دکتر مفتح‏‎‎‎‎‎‎‏ بود. یک بار همراه دسته‌ای از دوستان تصمیم گرفتیم که برای سخنرانی، آقای مفتح را‎‎‎‏ به یکی از مساجد شهر ری ( مسجد ابراهیم خلیل ) دعوت کنیم. قرار شد که در آن‎‎‎‏ شب‌ها، پیش از منبر ایشان شخصی چند دقیقه روضه بخواند، تا مجلس برای سخنرانی ‏‎‎‎آماده شود. متاسفانه به دلیل جهل و بی‌سوادی برخی مردم، یا عدم شناخت آنان از آقای مفتح، هنگام روضه‌خوانی، نزدیک به دویست نفر پای روضه بودند، اما پس از روضه‌خوانی، فقط چند نفری مانده بودند. ‏

‏ ‏

Picture 3

‏ ‏

‏این واکنش مردم برای کسانی که علوم جدید و قدیم را خوانده‌اند، بسیار ناراحت‏‏ کننده و گران تمام شد، به هرحال ما نزد دکتر مفتح شرمنده شده بودیم، چون این گونه برخورد، در حقیقت توهین به آقای مفتح و نیز ساحت علم و دانش بود. درصدد جبران‏‎‎‎ برآمده و همه جا شروع به تبلیغ کردیم، که آقای مفتح در شهر ری سخنرانی دارد. از ‏‎‎‎‏ شب ششم به بعد، مسجد آکنده از جمعیت گشت، به گونه‌ای که هرگاه آن روضه‌خوان‏‎‎‎‎ ‎‎‎‎‏بالای منبر می‌رفت، همه اعتراض می‌کردند که زودتر روضه‌خوانی او تمام شود و دکتر ‎‎‎‏ مفتح سخنرانی را شروع کند. ‏

‏در پی این موج استقبال مردمی از سخنرانی دکتر مفتح، ما فاتحانه و خرسند از تلاش خود، سراغ پیش‌نماز مسجد رفته و درخواست کردیم که چند شب دیگر به‎‎‎‏ شب‌های سخنرانی آقای مفتح افزوده شود. آقای مفتح با آوردن تیپ جدیدی از‎‎‎‏ شنونده‌ها، به سخنرانی در شب‌های دیگر ادامه داد. ‏

‏ ‏

Picture 2

‏ ‏

من با آقای دکتر مفتح، از دوران گرفتن امضای روحانیون طراز اول حوزه علمیه قم‎‎‎‏ برای اعلامیه‌هایی که در حمایت از امام خمینی و نهضت الهی ـ سیاسی او آماده ‏‎‎‎‎‏ می‌ساختیم، آشنا بودم. ایشان آن روزها در یکی از حجره‌های صحن ‏‏حضرت‎‎‎‏ معصومه (س) تدریس حوزوی داشت. منزل ایشان در قم، خیابان صفاییه، پس از‎‎‎‎‏ چهارراه بیمارستان ـ چهارراه شهدای کنونی ـ بود. آن‌گاه که اعلامیه‌ای را برای امضا،‎‎‎‏ خدمت دکتر مفتح می‌بردم، از موضوع آن جویا شده و سپس به سرعت آن را با نام‏‎‎‎‏ محمد همدانی ، یا محمد مفتح امضا می‌کرد. بی‌گمان یکی از اساتید حوزه علمیه قم که ‏‎‎‎من در هنگام گرفتن امضا خاطره‌های خوشی از آنان دارم آقای مفتح بود. ‏

‎ ‎

‏ ‏‏منبع: کتاب در وادی عشق خاطرات حجت الاسلام و المسلمین سید تقی موسوی درچه ای، ص 356‏

‎‎‎

. انتهای پیام /*